تبليغاتX
اخه این رسمشه؟؟


اخه این رسمشه؟؟

اخ که همتون بی معرفتین.....اهای تمامه کسایی که ادعاتون میشد دوستمین کجایید؟؟هااااااااااااااااااااااااااون موقع که تنها بودم واییییییییییییییییییییییییییییییییییییی                           اره زندگیمو باختم اما بدتر از اون این بود که همه ی کسایی که ادعا می کردنددوستمندرفتند                اخه چه قدر خودمو گول بزنم هاااا بگین دیگه وای خسته شدم                                                        خ                                                                                                                                          س                                                                                                                                      ت                                                                                                                                        م                            
نوشته شده در یکشنبه سوم آبان 1388| ساعت 0:3 قبل از ظهر| توسط سنا| |

راستي شنيديد دكتر شريعتي چي گفته؟؟

 

خدايا سرنوشت مرا خير بنويس تقديري مبارك تا هر چه را كه تو زود خواهي من دير نخواهم و هر چه را كه تو دير خواهي زود نخواهم

 

خداي كدوم ما از خدا زوركي چيزي نخواستيم........

نوشته شده در یکشنبه پنجم مهر 1388| ساعت 8:35 بعد از ظهر| توسط سنا| |

نوشته شده در شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1388| ساعت 0:12 قبل از ظهر| توسط سنا| |

شما باهم زاده شده اید و باید که پیوسنه با هم باشید.
با هم باشید تا ان همگام که مرگ بالهای عمرتان را بر کند.
حتی در خاطره خاموش خداوند نیز با هم باشید.
اما بگذارید با هم بودنتان را فضایی در میان باشد،
و بگذارید که بادهای آسمان بین شما در رقص و پایکوبی باشند.
یکدیگر را دوست بدارید اما، از عشق زنجیر مسازید؛
بگزارید عشق همچون دریایی مواج میان ساحلهای جانتان در تموج و اهتزاز باشد.
جامهای یکدیگر را پر کنید اما از یک جام منوشید.
از نان خود به یکدیگر هدیه دهید اما هر دو از یک قرص نان تناول مکنید.
به شادمانی با هم برقصید و آواز بخوانید اما بگذارید هر یک برای خود تنها باشد.
دلهایتان را به هم بسپارید اما به اسارت یکدیگر ندهید.
زیرا تنها دست زندگی است که می تواند دلهای شما را در خود نگهدارد.
در کنار هم بایستید، اما نه بسیار نزدیک؛
از آنکه ستونهای معبد به جدایی بار بهتر کشند،
و بلوط و سرو در سایه هم به کمال رویش نرسند

یكدیگر را دوست بدارید اما, از عشقزنجیر مسازید:
بگذارید عشق همچون دریایی مواج میان ساحلهای جانتان در تموج واهتزاز باشد.
جامهای یكدیگر را پر كنید اما از یك جام منوشید.
از نان خودبهیكدیگر هدیه دهید اما هر دو از یك قرص نان تناول مكنید.
بهشادمانی با همبرقصید و آواز بخوانید اما بگذارید هر یك برای خود تنها باشید.
همچون سیمهای عودكه هر یك در مقام خود تنهاست, اما همه با هم بهیك آهنگ مترنمند.
دلهایتان رابههم بسپارید اما به اسارت یكدیگر ندهید.
زیرا تنها دست زندگی است كه میتوانددلهای شما را در خود نگه دارد.
در كنار هم بایستید, اما نه بسیار نزدیك:
ازآنكه ستونهای معبد به جدایی بار بهتر كشند,
و بلوط و سرو در سایه هم بهكمالرویش نرسند.

نوشته شده در جمعه بیست و پنجم اردیبهشت 1388| ساعت 11:46 بعد از ظهر| توسط سنا| |

نامه ي چارلي چاپلين به دخترش : تا وقتي قلب عريان كسي را نديدي بدن عريان خودت

را نشان نده هيچ وقت چشمانت را براي كسي كه معني نگاهت را نمي فهمد گريان مكن

 قلبت را خالي نگاه دار اگر هم روزي خواستي كسي را در قلبت جاي دهي سعي كن كه

فقط يك نفر باشد و به او بگو كه تو را بيشتر از خودم و كمتر از خدا دوست دارم زيرا كه به خدا

اعتقاد دارم و به تو نياز ...

نوشته شده در چهارشنبه نهم اردیبهشت 1388| ساعت 11:19 بعد از ظهر| توسط سنا| |

سکوت.چه سکوته غمگینی .دیگه نمیتونم .فریادمم با سکوته اما حیف که کسی نمیشنوه.خدایا فقط تویی.خودت به نفسام عشق و امید بده
نوشته شده در چهارشنبه نهم اردیبهشت 1388| ساعت 11:8 بعد از ظهر| توسط سنا| |

دارم میترکم خدایا.اخه چرا باز من.خیلی تنهام .نفسام سخت شده.ازپرکسی بیکس شدم.دلم میخواد تا صبح تو نت باشمو با وبلاگم دردودل کنم 
نوشته شده در چهارشنبه نهم اردیبهشت 1388| ساعت 11:3 بعد از ظهر| توسط سنا| |

 

where is my love

where is my hope

where is my reason to live

 

دل نوشته های من

امشب بسان شب های گذشته نشسته ام و بدون اینکه فکری از فضای ذهنم بگذرد به نقطه ای خیره شده ام. می اندیشم به همه چیز و هیچ چیز. تمام زندگیم به شکل تصاویری از جلو دیدگانم می گذرد و من گاهی می خندم و گاهی می گریم. شاید دیوانه شده ام، شاید، چه کسی می داند؟
چشماهایم را بر هم می گذارم و سعی می کنم چهره مادرم را در ذهنم مجسم کنم مثل همیشه با خنده ای زیبا بر لبانش به دیدگانم خیره شده و من نیز چشم در چشم او دوخته ام و یک فرشته را می بینم پاک و معصوم. چقدر مهربان و صبور است. وقتی با مهربانی دستهایم را در دستهایش می فشرد انگار وجودم آتش می گیرد. حق است هر که گفته بهشت زیر پای مادران است......

 

نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم فروردین 1388| ساعت 7:5 بعد از ظهر| توسط سنا| |

من از تجربه های تلخ آموختم که هیچ شاخه ای از هیچ ساقه ای جدا نیست و هیچ ساقه ای از هیچ برگی راضی نیست...برگ از درخت دلخوره پاییز بهانه ای بیش نیست...پرنده همیشه بر درخت ثابت نیست...اما تو بی حاصل به خاک ایمان آوردی؟...میشه مثل یه قطره اشک منو از چشمهات بندازی...ولی من نمی تونم جلوی اشکم رو که از رفتن تو سرازیر شده بگیرم...ببین ..من یه دل دارم که کارش منت کشیدنه....تو مقصر نیستی خودم خواستم کنار آرزوهات اردو بزنم

نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اسفند 1387| ساعت 6:50 بعد از ظهر| توسط سنا| |

 alone

حرف های ما هنوز ناتمام...

تا نگاه می کنی :

وقت رفتن است

باز هم همان حکایت همیشگی

پیش از آنکه باخبر شوی

لحظۀ عزیمت تو ناگزیر می شود

ای دریغ و حسرت همیشگی

ناگهان

چقدر زود

دیر می شود

نوشته شده در پنجشنبه هشتم اسفند 1387| ساعت 1:46 بعد از ظهر| توسط سنا| |















قالب رايگان وبلاگ پيچك دات نت